Lekarz stomatolog za pomocą lusterka nie zawsze może dokładnie sprawdzić stan zębów. W takiej sytuacji niezwykle przydatna jest kamera wewnątrzustna - pomocna jest szczególnie w diagnostyce. Jest to jeden z lepszych sposobów wykrywania ubytków, które tworzą się na powierzchniach stycznych (między zębami) i miejscach słabiej widocznych.
Lekarz wprowadza do jamy ustnej pacjenta cienką rurkę, na końcu której znajduje się oko kamery. Rurka podłączona jest do komputera, który na ekranie pokazuje zęby i dziąsła w znacznym powiększeniu.
Pacjent na monitorze może na bieżąco obserwować pracę lekarza, a po skończonej wizycie dostaje wydruk ze zdjęciem zębów, co pozwala na porównywanie ich stanu przy następnych wizytach.
Edometr to urządzenie służące do lokalizacji wierzchołka zęba i pomiaru długości kanału korzeniowego stosowane głównie w leczeniu endodontycznym. Wykorzystuje ono fakt, ze pomiędzy błoną śluzową jamy ustnej a tkankami otaczającymi korzeń zęba występuje stały opór elektryczny.
Endometr składa się z jednostki centralnej oraz dwóch elektrod, jedną z nich zakłada się na wargę, drugą podpina do dowolnego narzędzia kanałowego. Po otwarciu zęba narzędzie wprowadza się do kanału, a na monitorze jednostki centralnej można obserwować na jakiej aktualnie głębokości się znajduje.
Mierzenie długości kanałów korzeniowych endometrem jest stosunkowo dokładną, szybką i bezbolesną dla pacjenta metodą. Niestety ma również swoje ograniczenia - nie we wszystkich przypadkach może być stosowane.
Stosując trakcie zabiegu nowoczesny stomatologiczny mikroskop zabiegowy uzyskuje się znakomitą widoczność pola zabiegowego. Zwiększa on precyzję pracy podczas leczenia kanałowego, umożliwia lokalizację oraz opracowanie cienkich i zakrzywionych kanałów korzeniowych, usuwanie złamanych narzędzi, pokonywanie niedrożności w kanale korzeniowym, powtórne leczenie kanałowe. Pomocny jest również do zdiagnozowania pionowego pęknięcia korony i korzenia zęba, odnalezienia dodatkowego kanału lub jego rozwidlenia, leczenia perforacji wewnątrzkanałowej.
Obecnie mikroskop traktowany jest przez nas jako podstawowy sprzęt wykorzystywany podczas leczenia kanałowego.
Zdjęcie pantomograficzne uzębienia daje możliwość zobrazowania całej szczęki i żuchwy wraz ze stawami skroniowo- żuchwowymi.
Na podstawie takiego zdjęcia lekarz stomatolog diagnozuje pacjenta i podejmuje decyzję co do dalszego leczenia stomatologicznego.
Wykonując zdjęcia pan tomografem lampa równolegle z kasetą, wykonuje ruch obrotowy wokół głowy pacjenta. Precyzyjne prowadzenie pionowej wiązki promieniowania X do błony powoduje, że otrzymywane zdjęcia wiernie oddają proporcje i szczegóły anatomiczne nawet w obrazie stawów skroniowo-żuchwowych. Droga efektywnego źródła promieniowania zaczyna się poza obrębem szczęk, co eliminuje możliwość powstania cieni i podwójnych obrazów, oraz zmniejsza niezbędną dawkę promieniowania.