Profilaktyka
Obejmuje wszystkie czynności i metody mające na celu zapobieganie
powstawaniu chorób zębów. Do podstawowych zabiegów
profilaktyki zaliczamy:
• usuwanie kamienia i osadu nazębnego
• lakowanie
• lakierowanie
• fluoryzację
• informacje o prawidłowo wykonywanych zabiegach mycia zębów
i jamy ustnej
| Nieusuwana lub nieprawidłowo
usuwana płytka bakteryjna przekształca się w kamień
nazębny, który prowadzić może do paradontozy,
czyli chorób dziąseł, przyzębia, a w konsekwencji
do rozchwiania i utraty zębów. Aby temu zapobiec, zaleca
się regularne (co 6 miesięcy) zabiegi higieny polegające
na usunięciu kamienia i osadu. Zabieg
ten wykonuje się z reguły bez znieczulenia, ale przy zwiększonej
bolesności dziąseł można zastosować znieczulenie
miejscowe, co znacznie podniesie komfort pacjenta i wyeliminuje nieprzyjemne
doznania. W pierwszym etapie zabiegu następuje usunięcie
kamienia przy zastosowaniu ultradźwięków, a następnie
przy użyciu piaskarki oczyszcza się zęby z osadu. Zabieg
ten wygładza powierzchnie zębowe, co utrudnia ponowne osadzanie
się bakterii i tworzenie kamienia. Piaskowanie znacznie rozjaśnia
i wybiela uśmiech. |
 |
Zabieg lakowania jest od kilku lat rutynowym
zabiegiem profilaktycznym. Dotyczy zębów przedtrzonowych i trzonowych,
gdyż budowa anatomiczna powierzchni zgryzowych tych zębów
ze względu na obecność głębokich szczelin i bruzd
sprzyja zaleganiu bakterii, które kolonizują bruzdę już
w momencie wyrzynania zęba. Zabieg lakowania jest całkowicie
bezbolesny. Lekarz stomatolog przed lakowaniem oczyszcza ząb ze wszystkich
osadów, a następnie wprowadza delikatnie lak do wnętrza
bruzdy.
!!!! Lakowanie pierwszych zębów powinno
się wykonać możliwie wcześnie, w okresie pierwszych
6 miesięcy po wyrżnięciu się zęba.
Zabieg lakierowania wykonuje lekarz stomatolog
stosując do tego fluor o wysokim stężeniu. Przed aplikacją
lakieru dokładnie oczyszcza zęby i na suche powierzchnie aplikatorem
nakłada preparat. Z reguły lakier twardnieje w środowisku
jamy ustnej tworząc przezroczystą błonkę. Zaletą
lakierów fluorkowych jest długie utrzymywanie się na powierzchni
zęba i długotrwałe uwalnianie fluoru.
Zabieg lakierowania zaleca się wykonywać 2 razy w roku, a przy
większej skłonności do próchnicy, wykonuje się
go częściej - co 3 miesiące.
Mechanizm przeciwpróchnicowy fluoryzacji
polega na wzmacnianiu zewnętrznej warstwy zęba - szkliwa. Na
skutek wchodzenia jonów fluoru w reakcje z apatytami szkliwa (główny
budulec szkliwa) zwiększa się odporność na działanie
kwasów. Jednocześnie fluor hamuje metabolizm komórek
bakterii znajdujących się na płytce nazębnej.

Stomatologia zachowawcza
| Do czynności stomatologii
zachowawczej należą:
| • |
oczyszczanie ubytków próchniczych |
| • |
przeciwdziałanie odnawianiu się procesu
próchniczego |
| • |
odtwarzanie kształtu zęba |
W zależności od położenia zęba,
wielkości ubytku, jak również indywidualnych potrzeb
pacjenta stosuje się różne materiały.
Amalgamaty - są
to materiały w srebrnym kolorze, o dużej wytrzymałości.
Obecnie są to materiały rzadziej stosowane, polecane przy
wypełnianiu bocznych, niewielkich ubytków i u osób
z obniżoną higieną jamy ustnej.
Kompozyty - są
to najczęściej stosowane obecnie materiały wypełnieniowe.
Zapewniają one możliwość idealnego doboru koloru
wypełnienia |
 |
do naturalnego koloru zęba
pacjenta, co jest bardzo istotne w leczeniu zębów przednich.
Niektóre kompozyty, dzięki zawartości fluorku,
maja właściwości profilaktyczne i są szczególnie
polecane w zębach mlecznych.
Ceramiczne - podstawową
zaletą tych wypełnień jest duża odporność
na ścieranie i stabilność kształtu. Ich wykonanie
jest pracochłonne i skomplikowane. Wymaga współpracy
z pracownią protetyczną, co podnosi ich koszt. |

Leczenie
w narkozie Pacjentom szczególnie
wrażliwym na ból i wykazującym lęk przed leczeniem
stomatologicznym proponujemy leczenie zębów w narkozie.
Narkoza, czyli znieczulenie
ogólne (uśpienie) jest czasowym wyłączeniem świadomości.
Leki, zwykle podawane są dożylnie. Na twarz pacjenta nakładana
jest maseczka, a przez nią podawany tlen. Głębokość
narkozy może być różna - zależne jest to
od rodzaju zabiegu. Lekarzem wykonującym znieczulenie jest anestezjolog.
Pomaga mu wykwalifikowana pielęgniarka anestezjologiczna.
Lekarz anestezjolog kwalifikuje pacjenta do znieczulenia, wybiera
jego rodzaj oraz czuwa nad stanem i bezpieczeństwem pacjenta
w czasie trwania zabiegu.
|

|
| |
| PROCEDURA
POSTĘPOWANIA PRZY ZABIEGU WYKONYWANYM W NARKOZIE.
| • |
Wizyta konsultacyjna, na którą
wymagane jest posiadanie zdjęcia pantomograficznego. |
| • |
W czasie wizyty konsultacyjnej pacjent otrzymuje
od lekarza prowadzącego wytyczne, dotyczące koniecznych
do wykonania przed zabiegiem badań: morfologia, sod, potas,
kreatynina, poziom glukozy, czas krzepnięcia KK, wskaźnik
protrombinowy. |
| • |
Na 5 dni przed zabiegiem nie należy przyjmować
leków zawierających kwas acetylosalicylowy. |
| • |
Bezpośrednio przed zabiegiem (3 godz.)
nie wolno palić. Po zabiegu - 24 godz. |
| • |
Dzień przed zabiegiem potwierdzić
wizytę telefonicznie (recepcja kliniki dzwoni do pacjenta). |
| • |
W dzień zabiegu powinien być 6 godz.
na czczo. |

|
Bezbolesne leczenie
| Sedację podtlenkiem
azotu można określić jako stan fizycznego odprężenia,
przyjemnego oszołomienia oraz oddzielenia od rzeczywistości,
uzyskany w czasie wdychania mieszaniny podtlenku
azotu i tlenu oraz pod wpływem sugestii
hipnotycznych przy jednoczesnym zachowaniu
u pacjenta podstawowych odruchów i świadomości. Pacjent
otrzymuje zawsze dużą ilość tlenu (minimum 60%).
Sedacja jest szczególnie przydatna w leczeniu dzieci i osób
cechujących się dużym lękiem przed zabiegami stomatologicznymi
i związanym z nimi bólem. Każdy
zabieg z zastosowaniem podtlenku azotu wymaga wcześniejszej wizyty
konsultacyjnej. |
 |

Pedodoncja
| Ze względu na nieufność
i strach przed wizytą, naszych najmłodszych pacjentów
otaczamy specjalną troską starając się w ten sposób
wykształcić w nich pozytywne nastawienie do stomatologa.
Będzie to przynosiło korzyści w całym ich dalszym
życiu. Bardzo ważne jest, aby zęby mleczne pozostały
zdrowe lub wyleczone do momentu naturalnej wymiany uzębienia.
Ich przedwczesne usunięcie (np. na skutek zaawansowanej próchnicy)
może spowodować zaburzenia wzrostu kości szczęki
i spowodować brak miejsca na pojawiające się zęby
stałe. Pociąga to za sobą konieczność dalszego
długotrwałego leczenia ortodontycznego. Także procesy
zapalne toczące się w korzeniu zęba mlecznego, nie
są bez znaczenia dla rozwoju zębów stałych. Zawiązki
tych ostatnich znajdują się w okolicy korzeni zębów
mlecznych i w wyniku stanu zapalnego może dojść do
poważnych zaburzeń w ich rozwoju. |
 |

Endodoncja
Endodoncja jest dziedziną
stomatologii zachowawczej zajmującą się leczeniem kanałowym
zębów. W dużym uproszczeniu, leczenie
kanałowe polega na usunięciu zainfekowanej miazgi
z komory i kanałów korzeniowych zęba poprzez mechaniczne
i chemiczne opracowanie kanałów korzeniowych a nastepnie
ich wypełnienie materiałami chemicznie obojętnymi,
nie drażniącymi okolicy przylegającej do wierzchołka
korzenia. W klinice naszej wykonujemy te zabiegi przy użyciu
mikroskopu. Sprzęt ten, w znacznym stopniu zwiększa widoczność
podczas leczenia kanałowego, umożliwia lokalizację
wąskich kanałów, jak również daje mozliwość
wykonania zabiegu polegającego na usuwaniu załmanych, pozostawionych
w korzeniach, narzędzi endodontycznych.
Po zabiegu endodontycznym zęby przednie, jeśli nie są
bardzo zniszczone, nie wymagają skomplikowanej odbudowy. W większości
przypadków wystarcza wypełnienie za pomocą materiału
kompozycyjnego. Nieco inaczej wygląda sytuacja zębów
tylnych - zwłaszcza trzonowych. Tam ryzyko złamania zęba
leczonego kanałowo jest znacznie większe i z tego powodu
zaleca się pokrycie go koroną protetyczną. Aby leczenie
kanałowe zakończyo się sukcesem, w klinice Dentis-Stom
sięgamy po najnowsze zdobycze techniki. |
 |
| • |
nowoczesne narzędzia kanałowe
do opracowania kanałów, ręczne i maszynowe (K3, Profile,
Mtwo, Protaper) |
| • |
narzędzia do pomiarów kanałów
typu Raypex 5 |
| • |
systemy do wypełniania kanałów (system
B. Obtura) |
| • |
ultradzwiękowy skaler Endo Chuck ułatwiający
pracę lekarza oraz pozwalający dotrzeć do miejsc niedostępnych
dla narzędzi ręcznych |

Ortodoncja
Niektórzy z nas mają piękne, równe zęby. Zdarza
się jednak, że któryś ząb jest ustawiony nietypowo.
Czasem problem dotyczy kilku zębów lub całego łuku.
Nieprawidłowy zgryz czasem jest wyraźnie widoczny, innym razem
może pozostać niezauważony. O nieprawidłowym zgryzie
mówimy wtedy, gdy zęby górne nie kontaktują się
prawidłowo z dolnymi, ponieważ łuki zębowe mają
nietypowy kształt albo nie pasują do siebie wielkością.
Wady takie można korygować nie tylko u dzieci i młodzieży,
ale także u osób dorosłych.
Lekarz stomatolog może zastosować w leczeniu aparat ruchomy
(zdejmowany) lub stały.
Aparat ruchomy zalecany jest w leczeniu dzieci
pomiędzy 4 a 12 rokiem życia, a więc przed zakończeniem
wymiany zębów mlecznych na stałe. Zaleca się noszenie
aparatu kilka godzin dziennie (4-6 godz.) oraz zakładanie go na noc.
Efekt leczenia zależy w dużym stopniu od dziecka - aparat działa,
gdy jest na zębach.
Aparaty stałe,
zalecane są w leczeniu zarówno dzieci, jak i osób
dorosłych. Aparat mocuje się do łuku zębów
za pomocą specjalnych klamer i kleju. Co kilka tygodni dokonuje
się korekty ustawienia. Aparat działa 24 godziny na dobę
co umożliwia skuteczniejsze jego działanie.
W trakcie leczenia zęby i aparat muszą być dokładnie
czyszczone po każdym posiłku i przed snem. Należy także
unikać pokarmów bardzo twardych, twardych i lepkich, które
mogą uszkadzać aparat. |
 |

Chirurgia stomatologiczna
| Usunięcie
zęba, czyli ekstrakcja, to zabieg chirurgiczny stosunkowo prosty
i często wykonywany w gabinetach stomatologicznych.
Przystepując do usunięcia zęba należy ustalić
wskazania i ewentualne przeciwwskazania do wykonania zabiegu. Najczęstszymi
wskazaniami do wykonania ekstrakcji sa: |
| • |
wskazania wynikające z chorób
tkanek zęba (zęby zniszczone w stopniu uniemożliwiającym
ich odbudowę, zapalenie miazgi, zęby mleczne ze zgorzelą) |
| • |
wskazania protetyczne (zęby ustawione
poza łukiem, pojedynczy ząb w szczęce) |
| • |
wskazania ortodontyczne (ekstrakcja zdrowych zębów
w celu stworzenia miejsca dla zębów ustawionych poza łukiem) |
| • |
wskazania periodontologiczne (rozchwianie zębów,
nawrotowe ropnie przyzębne) |
| • |
wskazania chirurgiczne (zęby zatrzymane, złamane
korony zęba, zęby zgorzelinowe) |

Protetyka
Protetyka zajmuje się
odtwarzaniem braków w uzębieniu, złamanych zębów,
korektą kształtu i usuwaniem trwałych przebarwień
zębów. W zależności od potrzeb proponujemy naszym
pacjentom szereg rozwiązań dostosowanych do ich wymagań
estetycznych i funkcjonalnych. Do takich rozwiązań należą
uzupełnienia ruchome (protezy szkieletowe, częściowe
i całkowite protezy osiadające) oraz uzupełnienia
stałe (wkłady koronowe, wkłady koronowo-korzeniowe,
korony protetyczne i mosty).
Szczególnie dużym zainteresowaniem cieszą się
w ostatnich latach zabiegi estetyczne polegające na zmianie
kształtu i koloru uzębienia. Przy dzisiejszej technice
możliwe jest uzyskanie wymarzonego uśmiechu dzięki
zastosowaniu licówek i koron porcelanowych. |
 |
| Dzięki
współpracy naszych lekarzy z jednym z najlepszych laboratoriów
techniki dentystycznej w Warszawie (www.emeslab.com.pl)
zapewniamy naszym pacjentom szybkie i sprawne rozwiązania, wysoką
jakość prac oraz pełną gwarancję na wykonane
zabiegi. |

Implantologia
Co to jest implant?
W stomatologii jest to element zastępujący korzeń własnego
zęba. Wprowadzony chirurgicznie w kość wyrostka zębodołowego,
pozwala na wykonanie stałego uzupełnienia protetycznego .
Podstawowym materiałem z jakiego robione są implanty jest tytan.
Jest on doskonale tolerowany przez organizm a jednocześnie na tyle
wytrzymały, żeby znieść obciążenia takie,
jakim podlegają korzenie naturalnych zębów.
Cały zabieg podzielony jest na dwa etapy. W pierwszym-chirurgicznym,
następuje wszczepienie tytanowego implantuj. Dopiero po kilku miesiącach
można dokonać odbudowy protetycznej i poddać implanty jakimkolwiek
obciążeniom. Proces jest długotrwały, ale w zamian
gwarantuje dożywotnią podbudowę pod protetykę.
Nie u każdego pacjenta można jednak zastosować leczenie
implantologiczne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do takiego leczenia
są choroby takie jak nowotwory, AIDS, cukrzyca, nadciśnienie,
osteoporoza, choroby psychicze. Względnie nie powinno się wszczepiać
implantów nałogowym palaczom, alkoholikom, alergikom, chorym
na chorobę reumatyczną, chorobę wieńcową, osobom
po 65 roku życia oraz osobom młodym, które jeszcze rosną.

| Periodontologia |
Periodontologia to dziedzina zajmująca się leczeniem
chorób przyzębia (potocznie zwanych paradontozą) i błony śluzowej
jamy ustnej. Najczęstszymi objawami chorób przyzębia są:
| • |
obrzmienie i zaczerwienienie dziąseł |
| • |
krwawienie przy szczotkowaniu lub
samoistne |
| • |
odsłonięte szyjki zębowe (w tym przypadku pacjent
może odczuwać np. nadwrażliwość na zmiany temperatury) |
| • |
rozchwianie zębów, doprowadzające często
do ich utraty. |
W diagnostyce chorób przyzębia ważne jest
badanie kliniczne oraz ocena radiologiczna tkanek przyzębia (zdjęcie
pantomograficzne). Leczenie chorób przyzębia obejmuje:
| • |
profilaktykę tzn. instruktaż higieny
oraz czyszczenie zogów nazębnych (scaling nad i poddziąsłowy,
piaskowanie). Te zabiegi są wykonywane przez higienistkę, jako
wstęp do ewentualnego dalszego leczenia chirurgicznego. |
| Część
chirurgiczna może obejmować zabiegi takie jak: |
| • |
kiretaż zamknięty (stosowany przy obecności
tzw. kieszeni przyzębnych. Polega na oczyszczeniu kieszonki
przyzębnej np. z resztek kamienia nazębnego i likwidacji stanu
zapalnego). |
| • |
operacja patowa (ma zastosowanie w przypadku
bardziej zaawansowanej paradontozy, kiedy doszło do zniszczenia
tkanki kostnej otaczającej korzeń zęba). |
| • |
zabiegi sterowanej regeneracji tkanek przyzębia
i kości (jako połączenie operacji patowej oraz wypełnienie kieszonki
przyzębnej materiałem kościotwórczym. Zapewnia to odbudowę
prawidłowych tkanek przyzębia). |
| • |
zabiegi na wędzidłach np. wargi górnej,
języka (w przypadku zbyt krótkich lub nieprawidłowo przyczepionych
wędzidełek). |
| • |
pokrycie recesji dziąsłowych (pokrywanie odsłoniętych
korzeni zębów tkanką dziąsłową) |

|
Stomatologia estetyczna
| Definiując pojęcie
stomatologii estetycznej należy stwierdzić, że głównym
celem badań i terapii tej stosunkowo nowej dziedziny stomatologii
jest poprawa wyglądu estetycznego uzębienia i twarzy.
Typowymi zabiegami stosowanymi w tym celu są:
• licówki kosmetyczne
Są to stałe uzupełnienia protetyczne stosowane w
stomatologii estetycznej do pokrycia nieestetycznych powierzchni
zębów górnych i dolnych (przebarwienia zębów
trudne do wybielenia, niedorozwój szkliwa, niekosmetyczne wypełnienia,
wydłużenie startych zębów, diastemy między
zębami) |
 |
• wybielanie zębów
Piękne, białe, lśniące i zdrowe zęby są
marzeniem każdego z nas. Kolor naszego uzębienia zależy
od stopnia mineralizacji tkanek twardych zęba. Niezależnie od
tego co "dała nam natura" jesteśmy w stanie korygować
kolor naszych zębów. Możemy w tym celu zastosować
zabieg wybielania. Mamy do wyboru kilka metod i technik tego zabiegu.
Jedną z nich jest wybielanie metodą domową - tzw. metoda
nocnego wybielania nakładkowego. Zabieg przeprowadza się za
pomocą specjalnego żelu, który aplikuje się we wcześniej
przygotowaną nakładkę zębową i zakłada na
noc. Efekt jest widoczny już po kilku dniach.
Inną metodą jest wybielanie zębów w gabinecie. W
tym przypadku stosuje się środek znacznie mocniejszy i dzięki
temu efekt uzyskuje się od razu. Zabieg ten musi być jednak
przeprowadzany pod ścisłą kontrolą lekarza stomatologa.

|
Wszystkie
zabiegi w stomatologii wykonywane są na bardzo niewielkiej powierzchni,
często przy małym dostępie światła oraz z ograniczoną
możliwością obserwacji i kontroli pracy. Efektem bywa niezbyt
wysoka skuteczność leczenia oraz niezadawalająca trwalość
pracy. Koniecznością zatem staje się wykorzystanie możliwości,
jakie daje współczesna optyka. Praca w lupach zabiegowych powiększających
obraz 2,5-5 razy oraz mikroskop operacyjny o powiększeniu 4-25 razy,
znakomicie poprawia kontrolę pracy. Bardzo silne, bezcieniowe oświetlenie,
doskonale uwidacznia szczegóły, poprawia dokadność
pracy i ułatwia skoncentrowanie się na zabiegu. Efektem są
dużo lepsze wyniki leczenia, które zwłaszcza przy tak
trudnych zabiegach jak leczenie kanałowe zwiększają szansę
na sukces nawet do 97%, a więc zęby, które były skazane
na ekstrakcję, mogą prawidłowo funkcjonować przez
długie lata. Mikroskop ułatwia odnalezienie dodatkowych kanałów,
prawidłowe opracowanie kanałów o nietypowej budowie anatomicznej,
usunięcie pozostawionych w kanałach narzędzi endodontycznych,
zamknięcie perforacji, czy też preparowanie zwykłych ubytków,
dostrzeżenie plamek próchnicowych w trudno dostępnym miejscu.

|